Heb je een pup? Dan is dit niet de goede uitleg. Bij een pup bouw je de bench meteen in zijn dag in, en daar werkt doorzetten wel. Lees Benchtraining voor een pup.
Eerst uitzoeken wat er aan de hand is
Er zijn twee soorten honden die niet in de bench willen, en ze vragen niet hetzelfde van je.
De eerste kent de bench simpelweg nog niet. Die vindt het spannend, protesteert even, en went er daarna vrij snel aan. De tweede heeft er iets naars mee meegemaakt. Die went er niet vanzelf aan, want voor hem is de bench geen onbekende plek maar een plek met een herinnering.
Het verschil hoor je aan hoe hij huilt. Zitten er pauzes tussen, dan roept hij je. Hij kan zichzelf nog kalmeren en het gaat over. Zit er geen enkele pauze in, dan is het geen roepen meer maar paniek, en daar komt hij op eigen kracht niet uit.
Naast het huilen zonder pauzes zijn er meer tekenen van echte paniek: hij probeert zich eruit te werken, hij hijgt of kwijlt, hij sloopt de bench, of hij poept of plast erin terwijl hij gewoon zindelijk is. Zie je dat, ga dan niet verder. Dan is doorzetten niet moedig maar schadelijk.
Het tweede verschil is de tijd. Een hond zonder nare ervaring gaat met de dag vooruit. Zie je na een week nog steeds hetzelfde beeld, dan heb je geen hond die moet wennen, maar een hond bij wie iets hersteld moet worden.
Wat je nooit doet
- Hem erin duwen. Nooit. Ook niet een klein zetje met je knie, ook niet als hij er half in staat. Alles wat hij niet zelf kiest, maakt de bench een plek waar dingen met hem gebeuren.
- Het deurtje dichtdoen en het uitzitten. Bij een pup of bij een hond die alleen even moet wennen kan dat werken. Bij een hond met een slechte ervaring werkt het precies de verkeerde kant op: je bevestigt waar hij bang voor was.
- De bench gebruiken als straf. Dan is elk uur dat je daarna in opbouw stopt, weggegooid.
- Hem eruit halen terwijl hij huilt. Dan leert hij dat huilen de deur opent, en dat leert hij in één keer.
Lokken met een snoepje mag wel, en bij een hond die het alleen spannend vindt is dat ook precies de manier. Gooi een snoepje in de bench, laat hem er rustig in gaan liggen, geef hem het snoepje en doe daarna kalm het deurtje dicht. Vindt hij de bench nog te spannend om er zelf in te gaan, dan ben je te vroeg. Dan pak je het eerst helemaal anders aan.
De bench is geen verplichting meer
Dit is de omslag. Je wilt niet dat hij in de bench gaat omdat het moet, je wilt dat hij er zelf voor kiest. Dus vraag je een tijdlang helemaal niets.
De bench staat open en blijft open. Zet het deurtje vast zodat het niet dicht kan vallen en hem kan laten schrikken.
Gooi er door de dag heen lekkere dingen in terwijl hij niet kijkt. Zo leert hij zijn bench te controleren: daar verschijnt zomaar iets. Dat hij het zelf ontdekt is precies de bedoeling, want dan is het zijn ontdekking en niet jouw oefening.
Geef hem zijn eten in de bench. Eten is het beste wat er op een dag gebeurt, en alles wat daar gebeurt maakt de bench meer waard.
Voelt hij zich opgesloten zodra hij erin gaat, zet er dan een ren omheen of zet de bench in een kamer die je dicht kunt doen. Hij zit dan wel op zijn plek, maar de bench zelf is geen val meer. Bij Coco was dat het verschil: niet de bench in moeten, maar de bench mogen kiezen.
En dan is het wachten. Je doet niets, je vraagt niets, en je wacht tot hij uit zichzelf in de bench gaat liggen en daar tot rust komt. Dat is het moment waarop je verder mag, en geen moment eerder.
Pas dan gaat het deurtje dicht
Begin klein. Een paar minuten, meer niet. De volgende dag een paar minuten langer. Je bouwt in stapjes op die zo klein zijn dat hij ze nauwelijks merkt.
Haal hem er alleen uit als hij stil is. Doe je het terwijl hij huilt, dan heb je hem geleerd dat huilen de deur opent, en dat leert hij in één keer.
Maar het mooiste is dat je het huilen vóór bent. Weet je dat hij gisteren na drie minuten begon, haal hem er vandaag dan na twee uit. Hoor je hem wakker worden en is het nog stil, ga dan meteen. Wacht niet af of het goed gaat. Wacht je te lang, dan begint het huilen en moet je wachten op een pauze voordat je hem eruit kunt halen. Dan sta je te wachten in plaats van te trainen.
Elke keer dat hij eruit komt terwijl hij nog rustig is, wordt de bench een beetje beter. Elke keer dat hij eruit komt na een half uur huilen, een beetje slechter. Kort en goed is meer waard dan lang en zwaar.
Overdag kan een volwassen hond die zijn bench fijn vindt er ongeveer drie uur in. Een hele werkdag is geen optie, ook niet als het goed gaat.
's Nachts ligt dat anders. Dan slaapt hij door, en dan mag hij er langer in. Wordt hij wakker en moet hij eruit, dan ga je gewoon.
Waar hij ondertussen slaapt
Zolang de bench nog niet dicht kan, slaapt hij niet in een dichte bench. Twee plekken werken: een ren om de bench heen, of een aparte kamer die veilig is. In beide gevallen staat de bench open en mag hij er zelf in.
Zo heeft hij nog steeds een afgebakende plek, maar zonder dat de bench de plek is waar hij wordt opgesloten. En jij slaapt ondertussen ook, wat je harder nodig hebt dan je denkt.
Als het na een paar weken niet vooruitgaat
Dan is de vraag niet hoe je harder traint, maar of de bench wel de goede plek is voor deze hond.
Kijk waar hij het wel kan. Kan hij buiten de bench tot rust komen? Heb je een kamer waar hij veilig alleen kan zijn, zonder dat hij zichzelf of je huis iets aandoet? Doe dan dat. Een hond die rustig in een kamer ligt, is verder dan een hond die netjes in een bench zit omdat het moet.
Je hebt op dat punt twee wegen, en harder trainen zit er niet bij. Of je forceert voorlopig helemaal niets meer en blijft de bench alleen maar leuker maken, zonder ooit het deurtje dicht te doen. Of je zoekt hulp bij iemand die je hond kan zien.
Doet hij zichzelf pijn bij het proberen eruit te komen, dan wacht je die paar weken niet af. Dan stop je meteen met de bench en zoek je hulp.
Bij Coco ging het uiteindelijk ook die kant op: ze vond haar rust beter buiten haar ren. Dat deel van haar verhaal komt er nog aan.
Veelgestelde vragen
Hoe lang duurt het voordat mijn hond zijn bench fijn vindt?
Dat verschilt enorm, en het hangt af van wat hij heeft meegemaakt, hoe oud hij is en wat voor hond het is. De ene hond ligt er na een week in, de andere loopt er pas na een maand uit zichzelf in.
Kijk daarom niet naar de kalender maar naar de richting. Een hond die eerst niet eens in de buurt van de bench kwam en er een week later langsloopt of eraan snuffelt, laat vooruitgang zien. Dat is precies wat je wil zien. Zie je over een paar weken helemaal geen verandering, dan is dat iets anders, en dan is de vraag of de bench wel de goede plek is.
Wat doe ik als mijn hond huilt zodra ik de kamer uit loop?
Dat komt veel voor en het hoort erbij. Hij roept je. Waar ga je heen, mag ik mee. Luister ook hier naar de pauzes: zitten die er, dan kan hij zichzelf nog kalmeren en wordt het vanzelf minder.
Let wel op één ding. Doet hij dit ook als hij los in huis is en jij even uit het zicht loopt, dan gaat het niet over de bench maar over alleen zijn. Dat is een ander probleem, en een bench lost het niet op. Die maakt het meestal erger, want dan kan hij je ook niet meer zoeken.
Helpt een deken over de bench bij een bange hond?
Bij de ene hond wel. Donker betekent minder te zien, en minder te zien betekent minder reden om wakker te blijven.
Bij de andere hond wordt de deken een klus. Die trekt hem naar binnen en sloopt hem, en dat is niet alleen zonde maar ook gevaarlijk: stukken stof kunnen in zijn darmen vastlopen. Haal in dat geval weg wat hij sloopt, en geef het er af en toe weer bij om te kijken of het al wel gaat.
Doe dat rustig. Begint hij te slopen, zeg dan niets, loop er kalm heen, haal het weg zonder oogcontact en loop weer weg. Je wil niet dat slopen een manier wordt om jou te laten komen.
Laat een kant van de bench in elk geval open, zodat er lucht en licht bij kan.
Mag de bench van mijn hond 's nachts dicht?
Alleen als je hond dat al aankan. Zit je nog in de opbouw, doe het dan niet. Een nacht opgesloten zitten terwijl hij er overdag nog niet aan toe is, werkt tegen alles wat je overdag aan het opbouwen bent. Je gaat er dan niet langzamer van vooruit, je gaat er achteruit van.
Moet ik de bench weghalen als mijn hond er niet in wil?
Dat mag, en soms is het de beste keuze. Zie je totaal geen vooruitgang, of merk je dat je hond buiten de bench veel beter tot rust komt, dan hoeft die bench er niet te staan.
Maar je kunt hem ook gewoon laten staan en verder niets meer vragen. Blijf er brokjes in gooien en geef zijn eten erin, weken achter elkaar, tot je zeker weet dat hij de bench niet meer eng vindt en er af en toe naar gaat kijken. Elke positieve keer telt mee, ook als je nooit meer verder komt dan dat.