Alles op deze site komt uit de praktijk. Uit wat ik heb zien werken, uit wat ik fout heb gedaan, en uit wat ik daarna anders ben gaan doen.
Hieronder staan ze allemaal op een rij. De honden links, de katten rechts.
Ik was nog vrij jong toen ze overleed, dus ik kan me niet zo veel van haar herinneren. Maar het begin van mijn leven was ze erbij.
Kitty was er al toen ik geboren werd. Een beetje een kattenkop, maar verder heel lief. Na onze verhuizing werd ze aangevallen door een hond in de nieuwe straat en liep ze telkens terug naar ons oude huis. We haalden haar met de auto op, maar die weg was te gevaarlijk. Uiteindelijk is ze daar gebleven, bij de nieuwe bewoners.
De zoon van Kitty. Zij kreeg een nestje en Simba hebben we gehouden. Hij sabbelde graag aan je kleren.
Achtergelaten bij een pension en nooit meer opgehaald. Mijn eerste hond met een verleden.
Een oranje kater, en echt een buitenkat.
Binky kwam uit een nestje van vrienden. Ik mocht er een uitzoeken, ze lieten de kittens een race naar me toe doen en Binky won, al wist ik toen allang dat ik hem wilde. Voordat Mowgli kwam dacht ik nooit meer van een andere kat te kunnen houden.
Wordt dit jaar zestien. Ze hoort niets meer en ze ziet ook steeds minder, maar ze geniet nog volop.
Een erfhond. Ze lag buiten en de hele buurt kwam haar aaien. Dat was het leukste deel van haar dag, en ik denk dat ze daardoor jaren langer heeft geleefd dan we hadden durven denken.
Ging met me mee toen ik op mezelf ging wonen. Hij is echt mijn maatje en zit het liefst de hele dag bij me in de buurt.
Zowie bloeide op toen Bo er kwam. Ze ging moederen, en dat gaf haar het zetje om weer te willen. Bo zelf is best onzeker, maar ook de grootste knuffelbeer die er is.
Ik paste op haar en zag haar elke keer gestrester worden. Uiteindelijk is ze gebleven.
Wat wandelen met Coco veranderde
Dit is het stuk dat ik zelf het minst had zien aankomen.
Toen ik op mezelf ging wonen zei ik dat ik geen hond wilde. Te veel verantwoordelijkheid, en ik hield niet van wandelen. Ik kwam bijna de deur niet uit.
Dat eerste klopte niet, en het tweede maar half. Ik hield niet van wandelen zoals ik het kende: een uur naast een hond meelopen terwijl er verder niets gebeurt. Dat vind ik nog steeds saai.
Wandelen met Coco is iets anders. We werken samen. Ik vraag onderweg dingen van haar, zij checkt bij mij in, en daar zit constant iets te doen. Het is geen verplichting, het is gewoon leuk, en het geeft me iets om me op te richten.
En daar zit nog iets onder. Vroeger was ik buiten voortdurend met de wereld om me heen bezig, omdat ik die spannend vond. Met Coco erbij ben ik met haar bezig. Ik wilde haar helpen zodat de wereld voor haar minder spannend werd, en precies hetzelfde gebeurde bij mij.
Dat is uiteindelijk waar deze site over gaat. Niet over een hond die doet wat je zegt, maar over twee die er samen iets van maken.
Wat ik niet ben
Ik ben geen gecertificeerd gedragstherapeut, geen instructeur en geen dierenarts. Wat hier staat is geen behandelplan, het is hoe ik het zelf aanpak en waarom.
Haal er iemand bij die je hond in het echt kan zien als je te maken hebt met agressie, met bijten waarbij het menens is, met een hond die in paniek raakt, of met gedrag dat ineens uit het niets verandert. Dat laatste is bijna altijd eerst een vraag voor de dierenarts en pas daarna voor een trainer.
Dat is geen slag om de arm. Een tekst op internet kan je hond niet zien, en sommige dingen los je niet op door te lezen.
Waarom deze site bestaat
Omdat bijna alles wat je online vindt begint bij het gedrag. Je hond trekt, dus hier is een oefening tegen trekken. Je hond blaft, dus hier is een oefening tegen blaffen.
Dat werkt bij de ene hond meteen en bij de andere helemaal niet, en dan ligt het niet aan de oefening. Dan ontbreekt er iets eronder.
Daar gaat het hier over. Eerst kijken wat er gebeurt, dan waar het vandaan komt, en pas daarna wat je eraan doet.